Fellahverfið er ekki gettó

„Það besta við Breiðholt eru tækifærin,“ segir Nichole Leigh Mosty þar sem hún tekur skælbrosandi á móti blaðamanni á leikskólanum Ösp í Fellahverfi. Nichole hefur starfað hér í nokkur ár, fyrst sem aðstoðarleikskólastjóri en síðan leikskólastjóri.

Leikskólinn er sá fjölmenningarlegasti á landinu, um 80% nemenda af erlendum uppruna.

„Síðast þegar ég taldi voru hér börn frá 17 löndum,“ segir Nichole og býður blaðamanni sæti á skrifstofu sinni þar sem fullorðnir og börn eru velkomin. Hún tekur fram að á leikskólanum sé allt mjög heimilislegt.

Heillaðist af landinu



Nichole flutti til Íslands árið 2000 með íslenskum eiginmanni sínum. Hún er alin upp í Michigan, mitt á milli Detroit og Chicago. Eftir að hafa verið í háskóla í Colorado flutti hún til Boston þaðan sem leiðin lá til Íslands.

„Ég segi alltaf að hann hafi dregið mig hingað,“ segir hún hlæjandi. „Ég var að læra að verða kokkur. Ég var á skrítnum stað í lífinu, missti bróður minn í bílslysi, hann var 21 árs og ég að verða tvítug. Þetta var áfall og fjölskyldan í rúst. Foreldrar eiga aldrei að þurfa að horfa á eftir börnunum sínum. Mín leið upp úr þessu var sálfræði og sjálfræði. Ég fór ein til Boston, naut þess að vera þar og kynntist manninum mínum.“

Í framhaldinu heimsótti hún Ísland. „Ég heillaðist strax af landinu og fegurð þess, líklega eins og flestir gera þegar þeir koma hingað í fyrsta skipti. Íslendingar voru svo klikkaðir og skemmtilegir.“

Í framhaldinu ákváðu þau að flytja hingað en hún viðurkennir að fyrst eftir flutningana hafi runnið á hana tvær grímur. „Við bjuggum í kjallaranum hjá tengdaforeldrum mínum. Ég talaði ekki tungumálið og vissi ekkert hvað ég átti að gera. Ef ég talaði ensku þá heyrði maður fólk snúa hausnum. Það hefur margt breyst. Fólk er miklu opnara gagnvart innflytjendum í dag.“

Lærði íslensku af börnunum



Heillaspor Nichole var þegar hún fékk vinnu á leikskóla í Árbæ. Hún lærði á samfélagið í gegnum börnin.

„Maður finnur svo mikla samkennd með börnum. Þau kenndu mér íslensku. Mín hugsun var, hvar er besti staðurinn til að læra. Maður er hræddur að tala nýtt tungumál fyrst. Ég byrjaði að lesa bækur með börnunum, náði ákveðnum orðaforða sem stækkaði svo,“ segir hún. Í framhaldinu fór hún í Kennaraháskólann og lærði leikskólakennarann. Hún útskrifaðist úr náminu með bestu einkunn. „Ég fann mig í þessu. Það er hægt að vera eldhugi í leikskólabransanum,“ segir hún. 

Í leikskóla þar sem svo margir menningarheimar koma saman eru stundum ólíkar áherslur. Nichole segir þó menningarlega árekstra sjaldgæfa. „Það kemur fyrir. Einfalt dæmi er útivera á leikskólanum. Fólk sem kemur frá heitari löndum vill ekki að börnin sín fari út þegar er kalt. Hérna er allt annað viðhorf, snýst um klæðnað en ekki veðrið. Annar menningarlegur munur er stundum hvernig við tölum við börnin. Í sumum löndum er borin rosalega mikil virðing fyrir kennurum og sumir foreldrar þora ekki að koma með athugasemdir ef þeim finnst eitthvað gott eða ekki gott. Því að ég er leikskólastjóri. Ég er bara Nichole. Við eigum alltaf að geta talað saman og ég vil það.“

Nichole býr í Hólahverfinu ásamt eiginmanni sínum og börnum. Það leist ekki öllum vel á þegar hún ákvað að sækja um starf á leikskólanum Ösp hinum megin í Breiðholti, í hjarta Fellanna. „Það var talað illa um þennan skóla. Það var sagt við mig að ég gæti ekki sótt um þarna, þetta væri ónýtt. Bara að einhver skyldi hafa sett þennan stimpil á skólann varð til þess að ég ákvað að fara að vinna þarna,“ segir Nichole og hristir hausinn yfir því að fólk skuli hafa talað svona um skólann.

Hún segist hafa lært margt á starfinu. Fólk hafi mikla fordóma fyrir Fellahverfinu sem séu óþarfir. „Ég hef séð alvöru gettó, þetta er ekki gettó.“ segir hún hlæjandi. 

„Þó það séu stundum unnin skemmdarverk þá koma þau í bylgjum. Þetta er fjölmennt hverfi. Við þurfum að taka okkur á og fylgjast með. Tala við krakka. Útskýra að þetta sé hverfið okkar og við viljum hafa það fínt,“ segir hún. 



Þannig að það eru engir brjálæðingar í Fellunum? „Nei, ég er aðalbrjálæðingurinn,“ segir Nichole og skellihlær.

Lært margt af starfinu



Hún segist hafa lært margt af starfi sínu.

„Ég hef lært mikið. Lært um fordóma sem ég vissi ekki að ég ætti til. Ég var með fordóma fyrir fátækt vegna þess að ég vissi ekki hvað þetta var. Ég hef kynnst fólki sem er andlega fátækt, því finnst það ekki hafa tækifæri því það er fætt í Fellahverfi, kláraði ekki nám, er einstætt. Þessi viðhorf, ég þekkti þetta ekki.“

Hún segir þetta miður, á Íslandi hafi bilið breikkað milli ríkra og fátækra. „Þegar ég flutti til Íslands heillaðist ég af því hvað var mikill jöfnuður. Við vitum að þetta hefur breyst. Það er meiri fátækt. Það er fáránlegt að þetta sé svona á landi eins og Íslandi þar sem við getum verið sjálfbær. Það á ekki að vera svona stéttaskipting.“

Nichole hefur látið til sín taka víða. Hún var á lista Bjartrar framtíðar í borgarstjórnarkosningunum. Hún er formaður hverfisráðs Breiðholts. Hún vill að fólk hætti að röfla á Facebook um hvað allt sé slæmt og láti til sín taka, með jákvæðnina að vopni. Þess vegna hefur hún stofnað síðuna Ég love Breiðholt þar sem hún hvetur fólk til þess að láta sér annt um hverfið.

„Það hafa verið unnin skemmdarverk á leikskólanum. Rúður brotnar. Ég vil að fólk læri að bera virðingu fyrir umhverfi sínu. Þetta er okkar hverfi og við eigum öll að standa vaktina,“ segir Nichole og bendir á að allt í kring séu blokkir og einhverjir hljóti að hafa séð til skemmdarvarganna. Fólk sé hins vegar hrætt við að skipta sér af. „Það er ekkert mál að tala við fólk. “

Jákvætt afl



Hún hefur sjálf tekið upp á því að vera sýnilegri.

„Ég var að keyra um daginn og þá voru strákar að kveikja í strætóskýli. Ég stoppaði og sagði: „Hvað eruð þið að gera? Þetta er ykkar hverfi og þið viljið ekki að það sé eyðilagt.“ Þeir voru mjög hissa og hlupu í burtu, hafa örugglega haldið að ég væri klikkuð,“ segir Nichole hlæjandi. „En það voru engin átök, þeir bara fóru og hafa örugglega hugsað sinn gang.“

Nichole segir mikilvægt að fólk sýni nágrenni sínu áhuga. „Það er t.d. kona í hverfinu sem hvatti fólk til þess að koma með sér að tína rusl. Það komu mjög margir. Ég held að svona jákvætt afl geti breytt miklu.“

Nichole segir Breiðholtið hafa mikla möguleika. Þar sé gott að búa.

„Í Breiðholti búa jafn margir og á Akureyri. Ég vil sjá meiri atvinnu í hverfinu, kaffihús, veitingastaði og fatabúð líka. Matarmarkað. Svo þurfum við sem búum hérna að styðja við þau fyrirtæki sem eru í hverfinu. Það er svo margt skemmtilegt í gangi.“